Welkom bij Heiaart.be
Hiermede wil ik stellen dat de gemeente Zoersel zich noch aan de reglementering, noch conform bepaalde codexregels gehandeld heeft.
Alsook kunnen personen die verbonden zijn met een gemeente niet, nooit op een openbare verkoop aanwezig zijn, dit om belangenvermenging te voorkomen.
De informatie plicht : Verplicht de gemeente om zijn burgers volledig op de hoogte te stellen van wat wel of wat niet mogelijk is met zijn of haar eigendom.
De actieve onderzoeksplicht: verplicht de gemeente om actief op onderzoek te gaan en de constructies die van voor 22 april 1962 zijn in het R.U.P. (ruimtelijk uitvoerings plan) op te nemen omdat deze constructies vergund of vergund geacht zijn.
Daarom ter verduidelijking een beschrijving van de feiten.
Op de koopdag waar ik het huisje, gelegen te Zoersel Einhoven 10+ gekocht heb, was een gemeenteambtenaar aanwezig.
Op de dienst ruimtelijke ordening, waar ik mijn bouwvergunningen moest aanvragen voor de nodige onderhoudswerken, zag ik dezelfde persoon terug die aanwezig was op de openbare verkoop.
Hierop hoopte ik dan toch dat ik alle informatie te krijgen die nodig waren om het landschap waar de eigendom gelegen is , terug in ere te herstellen.
Telkens ik een bouwvergunning indiende (3 verschillende bouwplannen en deze kosten veel geld ) bij diezelfde gemeenteambtenaar kreeg ik telkens een weigering.
De vorige eigenaar, Sus Vissers, verklaarde mij dat dit in het verleden ook met hem gebeurd was en dat ook de gemeente hem telkens vroeg de eigendom aan hen te verkopen.
Het feit dat de gemeente enerzijds de eigendom zelf wilde kopen en anderzijds de nodige vergunningen weigerde aan de eigenaar, lijkt mij dit een vuil spel.
Dit is door de gemeente en stedenbouw een bewuste, verkeerde voorstelling van de werkelijke feiten geweest, om achteraf bij de rechtsprocedure haar gelijk te halen.
Hier de context waarin we alles moeten kaderen.
In de jaren 1860 werd daar ter plaatse, de heiaart, een kempische langgevelhoeve gebouwd.
In 1864, werd de boswachterswoning er tegenaan gebouwd.
Er was hier vanaf het begin duidelijk sprake van een tweewoonst met aparte bewoning en een aparte benummering, waar altijd twee verschillende families in hebben gewoond. ( Einhoven 22, liggende te Raephoven, en Einhoven 24, liggende te Blommerschot). bestaan trouwens foto's in boekvorm, en een schilderij. Men noemde destijds de langgevelhoeve de heiaart, de iets latere constructie de vernieuwde heiaart.
Het zijn aparte/aanpalende woningen, of beter aparte/aanpalende constructies die NIET aanzien mogen worden als een geheel,
Maar wel de sectie nummers die samen een geheel vormen, wat blijkt uit de omzet brief van de gemeente.
In de jaren 80, werd de langgevelhoeve afgebroken, en heropgebouwd, weliswaar ook op blommerschot, het boswachtershuisje is blijven staan op dezelfde plaats(bestaande foto's), dit was dus voor ik de eigendom kocht.
Op de protesten van de toenmalige eigenaar Sus Vissers, werd niet gereageerd.
Er is een opname met getuigen verklaring, en getuigen die dit kunnen bevestigen.
"Ach sus, werd er gezegd, laat het maar gebeuren, je gaat er toch nooit wonen."
Dit is bewuste misleiding, getuigend van kwade wil en een verkeerde voorstelling van de feiten, dit volhoudend tot in de rechtszaal, waardoor ook de magistratuur op het verkeerde been wordt gezet.